مدیرمجتمع آموزشی مدارس دانشگاه صنعتی اصفهان
سال همدلی وهمزبانی دولت وملت را پاس می داریم
قالب وبلاگ

بهار ما اهالی آموزش وپرورش با پاییز آغاز میشود . وقتی که بر شاخه ی مدرسه ها میلیون ها شکوفه و گل میروید و زمزمه دلنشین "درس" موسیقی روح نواز و جان پرور کلاس میشود.مهر پاییزی فصل بارش باران دانش فصل رویش جان و اندیشه و هنگامه ی مهر و لبخند برهمه ی همکاران و دانش آموزان عزیز گرامی باد.

[ ۱۳٩٢/٦/۳۱ ] [ ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ ] [ مدیر مجتمع آموزشی ] [ نظرات () ]

باز مسیحا نفسی آمد... آمدی و عطر بهشت به دنبالت، با
ردایى از سپیده تا آهوان طوس را ضمانت کنى، آمدى تا جاده‌‌های پاکی را در طهارت و عصمت رضایت، امتداد دهی،

ای فرزند موسی! و ای مسیح‌‌تر از عیسی!

[ ۱۳٩٢/٦/٢٥ ] [ ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ ] [ مدیر مجتمع آموزشی ] [ نظرات () ]

روانشناسان، انگیزه اصلی فعالیت‌های انسانی را احساس حقارت و احساس عزت‌نفس در
او می‌دانند که به طور معمول این احساس در انسان، با رفتار و برخورد دیگران با او
شکل می‌گیرد.

همچنین، روانشناسان معتقدند که بسیاری از رفتارهای منفی و ضد ارزشی، ناشی از
کمبود شخصیت در انسان است و می‌گویند: این‌گونه رفتارها به طور معمول از کسانی صادر
می‌شود که عزت نفس پایینی دارند.

میرس در کتاب روانشناسی اجتماعی می‌گوید:

طبق تحقیقاتی که بروکنر و هولتن در سال 1978 در مورد افرادی که دارای عزت نفس
زیاد و عزت نفس پایینی بودند، انجام داده‌اند، این نتیجه بدست آمد که افرادی که
دارای عزت نفس بالایی هستند، نه تنها کمتر از افرادی که عزت نفس پایینی دارند دچار
افسردگی می‌شوند، بلکه کمتر از آن‌ها گرفتار ناراحتی‌های عصبی و بی‌خوابی شده و
کمتر از آنان به طرف اعتیاد و الکلیسم کشیده می‌شوند. (1)

از طرفی برای کودکان نیز بی احترامی، آثار منفی و ضد‌تربیتی بسیاری را متوجه
شخصیت کودک می‌کند، چرا که در این صورت، هرگز نمی‌توان از کودکی که به او بی
احترامی شده، انتظار نیکی داشت.

حضرت علی (ع) می‌فرمایند: کسی که نفسش بر وی خوار شد، امید نیکی از او نداشته
باش. (2)

علاوه بر این جنبه کلی، در روایات آثار
خاصی برای حقارت نفس بیان شده است. برخی از این آثار عبارتند
از:

1- تکبر و زورگویی

امام صادق (ع) می‌فرمایند: هیچ مردی تکبر نمی‌کند و زور نمی‌گوید، مگر به سبب
ذلتی که در خود می‌بیند. (3)

روشن است کسی که خود را کوچک می‌بیند، در صدد است این کوچکی را جبران کند و چون
خود را قادر به جبران آن نمی‌بیند، ناچار خود را بزرگ می‌بیند و تکبر می‌کند.

بزرگان دین با توجه به اهمیت تکریم شخصیت، نه تنها کودکان را در
احترام و بزرگداشت با بزرگ‌سالان مساوی می‌دانند؛ بلکه در مواردی، احترام ویژه‌ای
برای آنان قائل هستند.

2- نفاق

حضرت علی (ع) می‌فرمایند: نفاق و دورویی انسان، به سبب ذلت و خواری است که در
خود می‌بیند. (4)

انسانی که خود را از انجام هر کار مثبتی عاجز می‌بیند، ناچار دست به تظاهر
می‌زند، یعنی خود واقعی خود را نشان نمی‌دهد و همواره سعی می‌کند از طریق تظاهر به
خوبی‌ها و نکات مثبت اخلاقی، ضعف‌ها و حقارت خود را بپوشاند و این تظاهر، هم در عمل
و رفتار او خواهد بود و هم در عقیده و گفتار.

بنابراین، بزرگان دین با توجه به اهمیت تکریم شخصیت، نه تنها کودکان را در
احترام و بزرگداشت با بزرگ‌سالان مساوی می‌دانند؛ بلکه در مواردی، احترام ویژه‌ای
برای آنان قائل هستند. معصومان نیز به شیوه‌های گوناگون، کودکان و فرزندان خویش را
احترام می‌کردند.

 

پی‌نوشت‌ها:

(1) منطقی، مرتضی، روانشناسی تربیتی، ص 15

(2) آمدی، عبدالواحد بن محمد، غررالحکم، ج 2، ص 712

(2) کلینی، کافی، ج، ص 312، ش 172

(4) محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج 4، ص 3338

منبع: کتاب تربیت فرزند، ص 102-105، با تلخیص

[ ۱۳٩٢/٦/۱٢ ] [ ٧:٤٤ ‎ق.ظ ] [ مدیر مجتمع آموزشی ] [ نظرات () ]

قرآن یکی از اسباب جلب توفیق الهی را تلاش
و کوشش در راه هدف می داند و می فرماید: مجاهدان راه خدا و شهیدان از توفیق الهی
برخوردارند و کارشان در نزد خداوند اصلاح می شود.

 

 نیکی

فَأَمَّا مَن أَعْطَى وَاتَّقَى* وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى *فَسَنُیَسِّرُهُ
لِلْیُسْرَى (سوره اللیل آیات 5.6.7)

امّا آنکه [حقّ خدا را] داد و پروا داشت، و [پاداش‏] نیکوتر را تصدیق کرد، بزودى
راهِ آسانى پیش پاى او خواهیم گذاشت.

 

توفیق یکی از درخواست های مۆمنان است. از این روست که از زبان همگان توفیق برای
خود و دیگری بسیار شنیده می شود. هنگامی که به کار نیکی اقدام کنند و یا عمل خوبی
را به سرانجام رسانند ، در پاسخ سپاس بر این نکته تاکید می شود که خداوند توفیق این
کار خیر را به من داده است.

 

توفیق چیست و چرا مومن سپاسگزارانه و یا ملتمسانه از خدا توفیق می جوید؟

توفیق در واژه شناسی به معنای ایجاد مطابقت و موافقت میان دو چیز در کار خیر و
نیک آمده است. به این معنا که شخصی چیزی را موافق با دیگری انجام می دهد ، به گونه
ای که تنافر و بیزاری از میان رخت برمی بندد و موافقت، همراهی و همدلی پدید می
آید.

توفیق را از این رو فضل و بخشش الهی دانسته اند که به عنوان امری است که توقع و
انتظار آن نمی رفت و تنها به فضل و زیادتی خداوندی نصیب و بهره شخص شده است.

بنابراین فضل و توفیق به گونه ای با هم ارتباط تنگاتنگی
دارند و در آیات قرآنی می توان مواردی را که به فضل الهی کار خیری از سوی انسان
انجام گرفته است، در حکم توفیق
برشمرد.

 

چگونه توفیق به دست آوریم؟

قرآن یکی از اسباب جلب توفیق الهی را تلاش و کوشش در راه هدف می داند؛ و می
فرماید: مجاهدان راه خدا و شهیدان از توفیق الهی برخوردارند و کارشان در نزد خداوند
اصلاح می شود.

عمل صالح در حقیقت میوه درخت ایمان است و دو رکن اساسی دارد. یکی
نیت پاک و دیگری کارمفید. بنابراین عمل صالح منحصر در نماز و روزه، حج و زکات و...
نیست، بلکه هر کار مفیدی که با نیت پاک انجام پذیرد. عمل صالح شمرده می‌شود، هر چند
اندک و ناچیز باشد و آنچه در عمل صالح مهم است، قصد قربت و تقرّب به پروردگار
است

عمل صالح، توفیق الهی می آورد

یکی دیگر از عوامل به دست آوردن توفیق الهی کار نیک است. از نظر قرآن، فقط
خداوند منشأ توفیق است: «اَلَیسَ الله بِکافٍ عَبدَهُ»؛ و اگر خداوند [بر اساس علم
به شایستگی‌ها و ناشایستگی‌ها] محرومیت کسی را بخواهد، هرگز کسی نمی تواند به او
بهره ای از هدایت برساند؛ و اگر خداوند هدایت و توفیق را بخواهد، هیچ کس قادر نیست
آن را برگرداند.

در آیات قرآن کریم ، خداوند انفاق توأم باتقوا و ایمان راعامل توفیق درکارهای
بزرگ و سخت و بخل و تنگ‌ را سبب از دست دادن توفیق معرفی کرده است.

به روایتی از امام علی (علیه السلام) توجه فرمایید:

«توفیق اساس خوشبختی است؛ بهترین کوشش آن است که با توفیق قرین شود؛ نعمتی چون
عافیت نیست و عافیتی چون یاری توفیق؛ اقدام نکردن در هنگام سرگردانی از توفیقات
است؛ امکان گناه نیافتن از توفیقات است.»

از امام باقر (علیه السلام) درباره معنای «لا حَولَ و لا قُوَّة اِلّا بالله»
پرسیدند. حضرت فرمودند: «ما قدرت بر ترک معصیت نداریم، مگر به یاری خداوند؛ و
توانایی بر طاعت خدا نداریم، مگر با توفیق خداوند، عزّوجل».

کمک

 

عمل صالح چه عملی است؟

واژه «عمل» اگرچه از لحاظ مفهومی شامل مطلق رفتار و فعل می‌شود، امّا در معنایی
خاص به رفتارهای ارادی که با اختیار و آگاهی انجام می‌گیرد، اطلاق می‌گردد، از همین
روست که بعضی اهل لغت واژه اراده را در مفهوم این لفظ لحاظ کرده و «عمل» را اینگونه
تعریف کرده‌اند:

«هر کاری (فعلی) را که حیوان از روی قصد انجام می‌دهد، عمل نامیده می‌شود.»[راغب
اصفهانی در مفردات الفاظ قرآن الکریم]

واژه‌ی «صالح» نیز از ریشه صلاح بوده و به معنای ضد «فساد» است.[راغب اصفهانی،
مفردات] در آیات قرآنی نیز این واژه در همین معنا به کار رفته و دو واژه‌ی «صلاح» و
«فساد» در معنای مقابل هم به کار رفته. مانند آیه‌ی «الذین یفسدون فی الارض و
لایصلحون»[شعراء/152].

با توجه به آنچه گذشت می‌توان گفت «عمل صالح، عملی است که در شرع به عنوان واجب
یا مستحب معرفی شده و سالک از طریق انجام آن می‌تواند سیر و سلوک کند و به مقام قرب
نائل گردد.»[امینی، ابراهیم، خودسازی، ص 254]

«عمل صالح در حقیقت میوه درخت ایمان است و دو رکن اساسی دارد : یکی نیت پاک و
دیگری کارمفید.

بنابراین عمل صالح منحصر در نماز و روزه، حج و زکات و... نیست، بلکه هر کار
مفیدی که با نیت پاک انجام پذیرد ، عمل صالح شمرده می‌شود، هر چند اندک و ناچیز
باشد .

آنچه در عمل صالح مهم است، قصد قربت و تقرّب به پروردگار است.»[علیان نژاد،
ابوالقاسم، سوگندهای پربار قرآن، ص 227]

یکی دیگر از عوامل به دست آوردن توفیق الهی کار نیک است. از نظر
قرآن، فقط خداوند منشأ توفیق است: «اَلَیسَ الله بِکافٍ عَبدَهُ»؛ و اگر خداوند [بر
اساس علم به شایستگی‌ها و ناشایستگی‌ها] محرومیت کسی را بخواهد، هرگز کسی نمی تواند
به او بهره ای از هدایت برساند؛ و اگر خداوند هدایت و توفیق را بخواهد، هیچ کس قادر
نیست آن را برگرداند

 

شرط قبولی عمل از نظر قرآن

اساساً آخرت وجهه ملکوتی دنیاست. شرط اینکه یک عمل، وجهه ملکوتی خوب پیدا کند،
این است که با توجه به خدا و برای صعود به ملکوت خدا انجام گیرد. لذا اگر کسی ایمان
به خدا و قیامت نداشته باشد، عمل او وجهه ملکوتی نخواهد داشت و به علییین صعود
نخواهد کرد. لذا تا عملی از راه نیت و از راه
عقیده و ایمان، نورانیت و صفا پیدا نکند، به ملکوت بالا
نمی‌رسد
.[ره توشه راهیان نور، ویژه ماه رمضان،1387، ص 280]

در قرآن کریم آمده است: «إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَالْعَمَلُ
الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ»[فاطر/10] (

سخنان پاکیزه به سوى او بالا مى‏رود، و کار شایسته به آن رفعت مى‏بخشد.)

این آیه به دو گونه تفسیر شده است:

یکی اینکه کردار شایسته سخن و اعتقاد پاک را بالا می‌برد و دیگر اینکه سخن پاک و
اعتقاد پاک، کردار شایسته را بالا می‌برد و ملکوتی می‌سازد.

دو تفسیر، این اصل را بیان می‌کنند که ایمان در مقبولیت عمل و بالا رفتن عمل به
سوی بالا تأثیر دارد و عمل، در سیراب شدن ایمان و بالا رفتن درجه ایمان و این اصل
در معارف اسلامی، اصل مسلمی است.

فرآوری: زهرا اجلال

بخش قرآن تبیان  

[ ۱۳٩٢/٦/٢ ] [ ۸:٢٩ ‎ق.ظ ] [ مدیر مجتمع آموزشی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

لینک های مفید
امکانات وب

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان

Check Google Page Rank Online User
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت
Online User

نیت کنید و اشاره فرمایید